B(rrrrr)ack home!

OH-MY-BUDDHA!! Wat is het hier koud!!

Kerst op Bali, kan je het je voorstellen? Nou ik konhet van te vorenniet, en ik kan je vertellen; het is best een beetje gek! Overdag lekker aan het strand gelegen en 's avonds heerlijk -en ver boven budget!- gegeten in een superchique club met een4 gangen diner (1e kerstdag) en een bord vol kreef (2e kerstdag). Zelf hebben we kerstliedjes gezongen en gedanst op het strand op Feliz Navidad en er een leuke avond van gemaakt. Maar het echte kerstgevoel ontbrak toch wel. De laatste dagen van mijn reis geprobeerd bij te kleuren en de laatste souvenieurtjes gekocht (en geconstateerd dat er echt niets meer in mijn tas bij kon..) en genoten van het vrije leven. Dinsdag de 28ste was het afscheid dan toch nog daar en stond ik met al mijn spullen, gehuld in mijn dikste kleren klaar om naar het vliegveld te gaan.

Na een bijna36 uur lange terugreis ben ik weer lekker thuis. Vanuit Bali ben ik naar Singapore gevlogen bepakt met 6 schilderijen en 2 tassen als handbagage, niet heel comfortabel kan ik je vertellen. In Singapore alles weer uit- en ingecheckt en doorgevlogen naar Hong Kong. Aangekomen in Hong Kong nog snel even naar Mili en Franzi gerend (waarom hadden ze in hemelsnaam gate 68, terwijl ik uit gate 2 kwam?!?) want zij vlogen een half uurtje later naar Sydney. Onze trouwe lezers hebben het misschien al door; Marleen is helemaal alleen nu, na een maand samen reizen! Het afscheid was kort, ik moest meteen door de douane en verre van leuk. Het is heel gek dat ik nu alleen ben na 4 maanden 24 per dag samen geweest te zijn. In het vliegtuig heb ik zeker 3 x iets gevraagd of verteld aan/tegen Marleen, voordat ik me realiseerde dat ze helemaal niet naast me zat! De vrouw die naast me zat keek wel een beetje gek (gelukkig sprak ze geen Nederlands!).

In Hong Kong had ik ruim voldoende tijd om bij te komen van mijn sprintje naar gate 68 aangezien ik, naast de 4 uur die ik toch al moest wachten, nog 2,5 uur vertaging had. Uiteindelijk om 3 uur 's nachts (Hong Kong tijd) naar Nederland gevlogen. Vanuit het vliegtuig zag ik de sneeuw al liggen, en moest steeds harder lachen om deAziatische familiedie naast me zaten aangezien zij in Hong Kong al handschoenen, bontmuts en skijassen al aanhadden gedaan! Ik heb ze maar niet verteld dat Schiphol een vliegveld is met verwarming op +20 graden, ipv airco op -5 zoals ze graag in Azie doen. Na heel lang gewacht te hebben op m'n rugzak met papa, mama en Anette wachtend aan de andere kant van de glaswand, kon ik eindelijk door de douane (voor de aller aller laatste keer). Anette had ik sinds de bruiloft van Bram en Marloes niet meer gezien, dus erg fijn om van mijn ene zus naar de andere te gaan!

Nu dus weer thuis bij papa en mama, heerlijk niks aan het doen, tassen uitpakken en kijken wat ik de afgelopen maanden allemaal verzameld heb. Onze kleren uit Hoi An zijn ook precies op tijd aangekomen, dus alle pakketjes en cadeautjes zijnbinnen.

Het avontuur is voorbij, over 2 weken ga ik weer aanhet werk.Het zal wennen zijn aan de kou, fietsen ipv uren bussen naar de volgende bestemming, geen Aziatische vrouwtjes meer die'no, can nooooottt' tegen me zeggen als ik een (natuurlijk) veel te lage prijs geboden, geen maaltijden en verse vruchtensapjes meer voor minder dan 2 euro. Uberhaupt geen oreo en banaanjuice meer (thuis smaakt dat vast niet zo lekker als in Luang Prabang). Voorlopig ook geen rijst meer stomen/koken of bakken, geen toast metgebakken ei maar bruine boterhammen met kaas, vleeswaren en hagelslag en gekookte aardappelen en stamppot eten. Niet meer 3x per dag uitetenmaar genieten van mama's kook- en waskunsten. Niet meer leven uit mijn (oeps...tims-) rugzak, niet meer bepakt en bezakt zoeken naar een hostel of guesthouse, maar heerlijk in een warm 2 persoonsbed ploffen iedere avond. Geen aziaten die met mij op de foto willen, of standaardvragen als 'Where you from?'en 'You have boyfriend/are married?' te beantwoorden. Laarzen ipv slippers en niemand om het Vang Vieng dansje mee te dansen... Ach ik kan nog wel een tijdje door gaan zo...

Lieve zus, ik heb echt een super tijd gehad en had geen betere reisgenoot kunnen treffen!! Geniet voor 2 de komende maanden, we gaan bellen/ skypenen mailen want ik mis je nu al! Loop niet al te vaak de verkeerde kant op en pas op je spullen ;-) Ik hoop dat je nogheel veel mooie duiken gaat maken en alsje mijnwalvishaai tegen komt; doe hem de groetjes!!!

Voor alle lezers; sisters aroud the world wordt nu dus sister aroud the world. Leuk dat jullie alle verhalen gelezen hebben en ik heb erg gelachen om al jullie reacties! Binnenkort zien we elkaar in 't echt en kletsen we lekker bij!

Goodbye my friend, it's not the end;-)

Heel veel liefs en een dikke kus, Katrien

Van Ko Panghan naar Bali!

Ok, we hebben wat in te halen.... Inmiddels zijn we zo'n 3, 4 weken verder en zitten we op Bali! Tijd om bij te kletsen dus!

Na Ko Panghan (halfmoon party: locatie top, muziek: flop!), Thailandzijn we doorgereisd naar Koh Tao, een eilandje aan de oostkust van Thailand. Daar aangekomen zijn Mili en ik meteen gestart met een 3-daagse duikcursus. En zo zat ik zowaar diezelfde avond nog in de schoolbanken! Ik kan je zeggen... dat was weer even wennen! De volgende dag in het zwembad geoefend en daarna op naar het echt werk! Twee dagen duiken in de zee: SUPERCOOL!!!!!! Het is echt supermooi onder water en van alles gezien. M'n paddi zal ik zeker nog vaker gebruiken tijdens deze reis!

Koh Tao is verder een superrelaxt eiland. Overdag duiken,zonnen, eten en kletsen met gezellige mensen.'sAvonds een biertje drinken, naar de vuurshows kijken en dansen op het strand! We hebben ons daar prima vermaakt!

Enigszins verdrietig om de eilanden van Thailand te verlaten, stond er alweer een nieuw land op ons te wachten: Maleisie!

Eenmaal over de grens, was het meteen duidelijk.. dit zou een hele andere ervaring worden al de rest van Azie. Mooie wegen, grote, moderne gebouwen en sjieke auto's. De grensovergang was erg gezellig, deze keer! We zaten met z'n 8ten in een busje en de grensmeneer bekeek de eerste drie paspoorten (die van ons en van ons Duiste vriendinnetje), moest lachen, vroeg hoe het met ons wasen maakte complimentjes over onze foto's en namen. Daarna wuifde hij de andere paspoorten weg, toende mensen achter ons in het busjedeze wilde geven. Kijk, dat is nog eens een snelle en voor de verandering leuke grensovergang!

In Maleisie zijn we begonnen in Penang. Een schiereiland in het noorden. We hadden pech met het zoeken van een kamer. Alles was vol of vies (en we dachten toch echt wat gewend te zijn na 3 maanden Azie). Na een uur zoeken, namen we de beste optie tot nu toe en gingen we op naar de night-market. We werden, totaal onverwacht, overvallen met duizende kerstlichtjes, kerstbomen en kerstmuziek! We dachten toch echt dat Maleisie vooral Islamitisch was?? De night-market was, zoalsavondmarkten altijd zijn;),supergezellig en heerlijk gegeten!

Na een rondje Penang de volgende dag, zijn we doorgegaan naar de Cameron Highlands. We dachten aan te komen in een klein dorpje, maar ook dit is inmiddels veranderd in een stad. Jammer, omdat het zo commerciel is geworden dat de charme er wel vanaf is. In Cameron Highlands hebben we het 'mossy forest'bezocht. Een stukje regenwoud wat vooral bestaat uit... mos inderdaad! Er groeien veel orchideeen en de planten worden veel gebruikt voor medicijnen. Onze gids wist er erg veel over te vertellen waardoor het erg interresant was!

Kuala Lumpur (KL) was onze volgende bestemming! Chinatown was zeker een hoogtepuntje daar! Shoppen, shoppen, shoppen!!! Ook hebben we de Petronas twin-towers bezocht en de vele supergrote shoppingmalls bezocht (daar niet zoveel geshopt.... net iets boven ons budget!). Leuk om toch iets mee te krijgen van het kerstgevoel. En doordat de airco meestal zo hoog stond, hadden we ook nog echt het idee dat het winter was! We vroegen ons al af waarom ze winterjassen, sjaals en mutsen verkopen in Kuala Lumpur.... Maar het is ons nu volkomen duidelijk, haha!

De laatste bestemming voordat we naar Singapore afreisden, was Melaka! En wat we in de rest van Maleisie niet vonden aan sfeer, was gelukkig in Melaka wel te vinden.Komt vast door al dieNederlandse invloeden, en zelf een molen, daar;) Leuk om te zien en ook erg in trek bij onze Maleisische, Thaise en/of Japanse reiscollega's! Na twee dagen heerlijk rondhobbelen daar, lekker te hebben gegeten werd het tijd om onze Zwitserse vrienden weer te ontmoeten in Singapore!

Singapore is werkelijk het schoonste plekje wat je kan vinden in Azie!! Heerlijk! De wegen zijn netjes, geen afval aan de kant van de weg, gebouwen zijn schoon en strak! Ook wel weer eens fijn om mee te maken! Het leuke aan Singapore is dat er zoveel verschillende wijken en stukken zijn: Little India, Little China, Arab street en ga zo maar door! Ons hostel zat in Little India en elke keer als we terugliepen, werden we opgewacht door de heerlijke geuren die uit alle Indiase restaurantjes kwamen. Singapore is ook zeker duurder als de rest van Azie. Katrien en ik sliepen in een dorm (8 personen) voor hetzelfde geld als dat we in Thailand een mooie twee-persoonskamer hadden. We zijn 3 dagen in Singapore gebleven en ik verheug me er nu al op om terug te gaan, om vanuit daar door te vliegen naar Australie!

De eerste dag hebben we vooral sightseeing gedaan. Wat betekent: moskeen, kerken en tempels bezoeken! Shoppen in de grote winkelcentra! En naar het koloniale deel gaan om daar foto's te maken in kerstsfeer! De dag erna zijn we naar het hypermoderne deel gegaan, waar we een hotel zijn binnengegaan, dat een schip bovenop het dak heeft (hiervoor moet je echt de foto zien, kan het niet anders uitleggen). In het schip (bovenop het dak dus)is een zwembad en een cocktailbar! Alsof we daar dagelijks kwamen, hebben we zo cool mogelijk rondgelopen op het schip. Het uitzicht was namelijk supermooi!!

Ook aan Singapore kwam een einde en zo kon het aftellen voor Katrien dan echt gaan beginnen. Na een lange, lange, lange (ja, we gaan echt boarden over 30 minuten.... not!) vlucht kwamen we aan op Bali! Welcome back in Asia!! Vanuit daar zijn we meteen met de ferrydoorgegaan naar de Gili-eilanden van Lombok. Wat een paradijsje had moeten zijn met lekker weer, viel totaal in het water, toen de hemel openbrak en het niet meer stopte met regenen! Gelukkig kwam de laatste dag, de zon door op Gili-Trawagan en was het inderdaad geweldig mooi! Het water helder, de stranden wit, het visje op de bbq vers en de cocktails erg lekker. Jaaaaaaa, dit is zoals we het ons hadden voorgesteld!

Gisteren zijn we weer terug aangekomen op Bali. We zijn nu in Ubud en helaas komt het weer met bakken naar beneden. We hebben al een 'indoor' programma bedacht voor de komende dagen... kookcursus, massages en de geweldig leuke winkeltjes hier bezoeken! Hopelijk hoeven we dit programma niet te gebruiken en kunnen we morgen schooters huren en het eiland gaan rondcrossen :)!!

Kerst zullen we dit jaar vieren in Legian, aan de kust van Bali! En met een leuk restaurantje aan het water, met kreeft (thanks Anette en Gerald) in het vooruitzicht, gaat dat helemaal goed komen!! Daarna zal Katrientje alweer terugvliegen naar ons kouden kikkerlandje! Wat een shock zal dat zijn van +30 naar de sneeuw! En zal ik waarschijnlijk nog twee weken in Java zijn voordat ik naar Australie vertrek voor mijn volgende avontuur! Spannend!!

Lieve familie, vrienden en vriendinnetjes,wij willen jullie vanuit Bali, allemaal een hele mooie, fijne, gezellige, warme en hopelijke witte kerst wensen!!

En natuurlijk heel veel geluk, gezondheid en liefde voor in 2011!

Dikke knuffel van Katrien (tot snellllllll!!!!!!!!!!!!) en Marleen

Sabaideeeeeee!!!!

Een nieuw land, dus een nieuw verhaal! Het zwembad is nog geen 20 meter lopen weg, het is warm in Kopangan en een verfrissende duik is erg aantrekkelijk, ook al ben ik pas net uit bed! Maar goed, het laatste verhaal was vanuit Pakse, laten we dat eerst maar afmaken, voordat ik jullie kan vertellen hoe heerlijk het in Thailand is!

Na pakse (waar we olifant gereden hebben) zijn we met de nachtbus naar Vientianne gegaan. Deze nachtbus had 2persoonsbedden, erg luxe zou je denken, alleen was het bed echt niet breder dan 1 meter en het plafond max. 80cm. Oftewel; 12 uur heerlijk knus tegen elkaar aan liggen, zitten was deze keer geen optie! In Vientianne aangekomen, de hoofdstad van Laos, begon onze jacht naar een kamer en een douche. Dat was absoluut moeilijker dan we gedacht hadden en na heel lang zoeken vonden we eindelijk een kamer. Hij was niet heel mooi maar voor 1 nacht best acceptabel! Vientianne is ontzettend Frans, dus na een heerlijke douche hebben we ontbeten met een vers croissantje!! Jeeuh, geen gebakken ei deze keer! Vientianne is denk ik de aller schattigste hoofdstad die er bestaat; met 400 000 inwoners een van de grootste steden in Laos, maar eigenlijk is het meer een groot dorp! Vientianne verkennen was dus ook niet heel ingewikkeld, heerlijk rondgelopen en van alles bekeken. Ze hebben hier zelfs een mooie copy van de Arc d' Triomphe! 's Ochtends hadden we onze zoektocht gedeeld met 2 duits/zwiterse meiden, en heel toevallig kwamen we ze hier ook weer tegen. Aangezien we allemaal naar hetzelfde tempelcomplex wilden, hebben we een tuk tuk gedeeld. De tempels bezocht, super mooi en budha's in overvloed! 's avonds hebben we met de meiden gegeten; op plastic tuinstoelen aan de Mekong aten we de heerlijkste vis/crispy noodles/rijstballen die we tot dan toe op hadden! Aangezien t erg gezellig was en Mili en Franzi ook naar Vang Vieng wilden, meteen maar samen een ticket geboekt. De volgende dag dus vertrokken naar HET Vang Vieng (VV). Aangezien iedereen die we tegen komen lyrisch is over VV, en dan met name het tuben (met een opblaasband de rivier op en dan een kroegentocht houden) moesten we daar natuurlijk ook heen! Na 8 uur hobbelen, de weg was eigenlijk 1 grote bocht aangezien je van de ene in de andere bocht ging, kwamen we aan in het idyllische VV.. NIET DUS!!! Probeer je dit voor te stellen; overal cafeetjes met lounge banken waar je 24 uur per dag afleveringen van Friends kan kijken! Dit is dan nog het rustige gedeelte, want toen we niets vermoedend over straat liepen werden we bijna omver gereden door minstens 10 tuk tuk's stampesvol met zatte en gillende/zingende mensen compleet met stift beklad en iedereen had pleisters of verband om! oohja, op de tuk tuk's lag een berg zwembanden!! OOH dus dit is tuben (het was pas 6 uur 's avonds, echt Diest is er niks bij!!!)?!?! Nadat we van deze shock bekomen waren, besloten we eerst maar eens een dagje te gaan kayakken voordat we ons er toe gingen zetten op te tuben. De volgende dag dus gekayakt, een grot bezocht (ja ook met een tube) en wat bleek; VV is super mooi!! Wat een uitzichten! Limestone rotsen overal waar je kijkt! Onderweg kwamen we ook door het tube gedeelte, en bij een van de bars zijn we gestopt. Deze bar had een super 'schommel', kabelbaan en mega glijbaan die natuurlijk allemaal uitkwamen in het water (vandaar alle pleisters en het verband).. Je kan je wel voorstellen dat dat enorm cool is, zeker wanneer je al 2 buckets (ze doen hier niet aan glazen maar aan strandemmertjes drank!) gedronken hebt! Dat er jaarlijks een aantal mensen overlijden bij het tuben is dan eigenlijk ook helemaal niet gek.. Nadat we dit een tijdje bestudeerd hadden zijn we maar tot de conclusie gekomen dat tuben toch misschien niet helemaal ons ding is, en uberbraaf dat we zijn, hebben we het dan ook niet meer gedaan.. Dat is echter verre van cool en iedereen hier lacht ons uit wanneer we zeggen dat we niet hebben getubed! Wel hebben we iets anders leuks gedaan, fietsen gehuurd en na 5 minuten fietsten was er van VV en de Friends afleveringen compleet niets meer te zien.We zijn naar een Blue Lagoon gereden, waar we de enige waren! Echt heel erg mooi! Onderweg naar alle kindjes teruggezwaaid (ze waren heel enthousiast wanneer ze ons zagen) en al het moois van VV gezien. 's Avonds zijn we natuurlijk we aangesloten bij de tubers en met onze bucket met mochito was het best een geslaagd avondje!

Na VV zijn we doorgereden naar Phosavan. Een dorpje (in Laos doen ze niet echt aan steden..)dat niet echt op de route ligt maar beroemd is vanwege de merkwaardige potten waarvan niemand precies weet waar ze voor zijn/waren of hoe ze daar terrecht gekomen zijn... Kon, de eigenaar van t guesthouse, heeft ons de dag erna meegenomen in zijn jeep, erg cool! De omgeving van Phosavan ligt nog steeds vol met bommen uit de 'geheime oorlog'.. Ja, ook Laos is door de Amerikanen aangevallen, Laos is zelfs het meeste gebombardeerde land ooit! Dit werd door de V.S. keurig uit het nieuws gehouden en wist niemand hoe erg het hier was. Onderweg hebben we heel veel kraters gezien, ook een on-ontplofte bom! Jaarlijks overlijden er zeker 300 mensen door deze bommen, nu nog steeds! Speciale teams zijn bezig om de bommen onschadelijk te maken, maar dat gaat nog jaren duren.. Tot die tijd is het dus oppassen waar je loopt. Na de kraters zijn we naar een minority dorpje gekregen, en zagen we hoe de bommen in de levens van deze mensen passen; je kan ze overal voor gebruiken, als kruidentuintje, palen voor je kippenhok of huis je kan het zo gek niet bedenken. Kon zelf heeft er een bbq van gemaakt! Kon stuurde ons trouwens het dorpje in met de boodschap dat hij ons later wel in zou halen en verdween met een schaar en plastic zakje de bossen in, om terug te komen met een grote glimlach en een maandvoorraad vers geknipte wiet! Kijk zo doe je dat in Laos! De kinderen uit het dorpje lieten zien dat je echt geen speelgoed nodig hebt; we hebben kennis gemaakt met het (je zou t bijna oudHollands noemen) slipperwerpen! inzet zijn stiekjes, degene die het verste weg gooit wint, simpel toch?! Na het dorpje zijn we doorgereden naar een waterval, daar geluncht. De weg naar beneden was erg stijl, maar gelukkig was dat niet de weg terug, die ging namelijk dwars over de waterval!! Echt heel mooi, en zeker heel verfrissend! Als laatste stond dan nog de 'hoofdattractie' van Phosavan te wachten; the plain of jars! Aangezien we er aan het einde van de middag waren, zagen we de zonsondergang! Wauw! Overal liggen potten/kruiken erg mooi maar ook stoeptegels waarvan de ene kant wit is (=veilig) en de andere kant rood (=aanwezigheid van een bom)..Echt op mn gemakje liep ik er niet rond kan ik je vertellen, maar mooi was het zeker!! 's avonds met zn allen gebbq-d en hints gespeeld, ach je moet wat als je je verveelt! Maar wat een super dag!

Onze volgende bestemming was Luang Prabang (LP). Ook hier hadden we al heel veel over gehoord en onze verwachtingen waren hoog! Hier zouden we Mili en Franzi weer ontmoeten, en wie zien we als we de tuk tuk uitstappen; Mili en Franzi! zo toevallig! Ze hadden hun plannen echter gewijzigd en vertrokken een uurtje later naar Thailand, dus even snel bijgeklets. LP staat op de Unesco Werelderfgoed lijst, en dat is te merken! ook hier ontzettend veel Franse invloeden, koloniale huizen en tempels in overvloed. Dat het een populaire bestemming is, is te merken, overal toeristen ! De eerste dag hebben we een aantal tempels bezocht en ons zelf verwent met heerlijke broodjes en sapjes, onze favo's; broodje pasta/pindakaas (met optioneel een banaan) en oreo/ banaan shake!!!! Ons plan was om vanuit hier de Gibbon Experience te boeken, een trekking door de jungle waarbij je ook stukken per kabelbaan afdaalt.. Helaas was deze de komende weken compleet volgeboekt, dus change of plans! Dan maar een trekking in LP.

Zoals sommige dingen hier heel snel kunnen gaan, vertrokken we de volgende dag voor een 3 daagse trekking in de jungle! Aangezien niemand anders deze tour wilde doen, waren we alleen met onze gids Ngod. De eerste dag hebben we een uurtje of 5 gefietst, heuvel op, heuvel af! Echt er was geen stuk van 100m. of langer dat vlak was! Heerlijk om eens even flink sportief te doen, al was het af en toe best pittig! Helaas geen tijd voor foto's aangezien we beide handen aan het stuur moesten houden en af en toe te zwaaien naar de kinderen die heel hard 'sabaideee!!' (=halloooo!) naar ons riepen. Uiteindelijk bij een 'olifanten dorpje' gestopt. Een resort waar je olifant kan rijden, compleet met luxe bungalow's. Hier sliepen we echter niet, wij hadden een homestay, oftwel slapen bij mensen thuis! De tweede dag zijn we 's ochtends naar de olifanten gegaan en hebben we gekeken hoe ze werden gewassen. Wat een massieve beesten! echt geweldig! De trekking van dag 2 bestond maar uit 1 uurtje lopen, dus we hebben heerlijk languit in t zonnetje gelegen! Het stuk wat we liepen was kort maar echt heel mooi. Weer hadden we een homestay,dit keer in een klein dorpje zonder stroom of verharde wegen!! Waar we de dag ervoor niet zoveel contact hadden met de familie, waren we hier een attractie opzich! Na een koude douche (lees;bak met water en een emmertje) heerlijk opgefrist. 's Avonds hebben we de mooiste volle maan ooit gezien, het complete dorpje was verlicht. Marleen heeft een paar foto's van thuis op haar MP3 spelers, iets wat de mensen hier erg interessant vonden. Om 19.30 uur hadden we echt alle foto's gezien, en was praten erg moeilijk aangezien ze geen Engels spraken, dus was het bedtijd! Nadat Marleen een, volgens haar, mega spin uit haar klamboe had verwijderd durfde ze eindelijk te gaan slapen. De laatste dag was een uurtje of 2 a 3 lopen volgens Ngod, om een of andere reden waren wij na 1 uur en 20 minuten klaar! Met de boot gingen we naar het laatste onderdeel, een waterval. We hebben er inmiddels zoveel gezien, maar deze was echt de mooiste!! Totaal onverwacht konden we hier ook nog eens een 'zip experience' doen. Woehoe toch nog een kabelbaan! Ongeveer een uur lang zijn we van de ene naar de andere kabelbaan geslingerd, echt zoooo gaaf! De langste was 200 meter! Nadat we uitgeslingerd waren hebben we een heerlijk verkoelende duik genomen in de waterval, kan het leven nog beter??! Dit was echt een super trekking, misschien nog wel leuker dan ons motor avontuur!

Terug aangekomen in LP heerlijk gedouchet, erg fijn na 3 dagen. En ons voorbereid op de night market. Iedere avond zijn er 100den kraampjes met alles te koop, tijd om te shoppen!!! Eten kan je hier ook; voor 1 euro kan je je bord zo volladen als je zelf wilt. Onze laatste dag in LP heerlijk gerelaxt, en massage genomen en onze voorbereid op een paar dagen reizen naar onze volgende bestemming; Thailand! Eerst de busrit naar de grens (15 uur)dan met een tuk tuk naar de grens, Laos uit, bootje in, 5 minuten later bootje uit en Thailand in, weer in de tuk tuk, naar het busstation om in 2,5 uur naar Chiang Rai te gaan. Nog nooit is een grens overgang zo gemakkelijk en snel gegaan, het kostte niet eens geld! Aangekomen in Chiang Rai wat rond gelopen en wat zien we hier; er is een night market! Aangezien we Thailand in vogelvlucht doen hier lekker geshopt en de dag erna gevlogen naar Bangkok. Zo fijn nu 2 dagen bussen. In Bangkok hadden we afgesproken met Mili en Franzi en toeval of niet, weer komen we Franzi tegen op straat. Het verschil met Laos (5,6 miljoen mensen) en Bangkok (7,7 miljoen) is inmens en kan niet groter! Wat een mega stad! Mili is met Lonne en Simon, (die niet van nick is, maar zo zijn tweelingbroer zou kunnen zijn) die we ook in LP ontmoet hebben, in een bepaald restaurant waar het uitzicht enorm mooi moet zijn, of we ze daar willen ontmoeten?Ja , gezellig, natuurlijk. Wij in ons backpakerkloffie de taxi in. Na een half uur stop de taxi voor een wel heel chique gebouw.. ja, hier is het echt.. Met de lift naar de 26e verdieping, en wauw wat een tent! Compleet met zwembad, uitzicht over de hele stad en de hipste mensen! Oeps, hoezo underdressed????! maar ach, we mogen binnen en drinken een drankje (nog duurder dan onze kamer)!

Ook Bangkok heeft een nightmarket, en aangezien Marleen Bangkok algezien heeft, besluiten we in Thailand alleen te gaan voor zon, zee, strand, shoppen en stappen. Ik kom ooit nog wel eens terug om de rest te zien. Met Mili geshopt, en daarna naar een club geweest! Lonne en Simon hadden inmiddels nieuwe vrienden gemaakt (gaat zo makkelijk hier) een man die jarig was met zijn 'ladyboy' hoertje, die zijn verjaardag errug graag met ons wilde vieren! Uiteindelijk beland in een tent die nog het meeste weghad van de graanbeurs, maar wel met een erg leuke band! Dat het in Thailand stikt van oude kerels en Thaise hoertjes zien we nu al, wij zijn de enige andere blanken in de club! Voordat we de volgende dag de nachtbus in gingen, natuurlijk geshopt op Kao san rd.! Het volgende pakketje is inmiddels onderweg naar Breda.

Gisteren zijn we aangekomen op Kopangan, een van de eilanden aan de oostkust. Met z'n 5en hebben we 3 bungalows aan het zwembad, het strand is om de hoek en het eerste feestje hebben we achter de rug! Morgen is er een 'half moon party' , aangezien we de 'fullmoon party' gemist hebben, al hebben ze hier denk ik voor elke maan wel een feestje!Ook hier hebben we buckets drank, en denk ik dat we weinig anders gaan doen dan liggen aan het zwembad/op het strand en 's avonds op stap..Enorm Acultureel, maar ach na 2,5 maand kan dat best een keertje, toch?

Foto's volgen snel, maar nu roept het zwembad me!

xx

Marleen en Katrien

'LPDR'

Hallo allemaal!

Hier volgt weer een update van de reizende Hendrickx-zusjes!

Na een aantal dagen in Hanoi, waren we weer wat meer gewend aan de drukte en bleek het eigenlijk een hele leuke stad te zijn! Het was nog wel een hele klus om uit te zoeken, welk reisbureautje nu de beste tour naar Halong Bay aanboodt. Er waren er maar een stuk of 300 om uit te kiezen! Uiteindelijk op gevoel gekozen (daar zijn we vrouwen voor;)) en, gelukkig, bleek dit achteraf een prima keus!

Eerst zijn we nog een dag naar de Perfume Pagoda geweest. Een boottochtje in een kano met 6 andere mensen (waaronder een uit Bavel, haha!) voer ons over een rivier, met aan beide kanten bergen en rotsformaties. Dit uitzicht met wat mist erboven maakte het geheel een beetje spooky, maar erg mooi! De pagoda zelf is in een grot gemaakt. Het schijnt één van de belangrijkste pagado van Vietnam te zijn en alle monniken in opleiding moeten daar minstens een keer zijn geweest.

De volgende dag stonden we klaar om naar Halong Bay te gaan. Al zoveel over gehoord dus verwachtingen waren hoog! Na 4 uur bussen, stapten we op een boot wat de komende 3 dagen ‘ons thuis' zou zijn. Ondanks dat het wat bewolkt was, snapten we meteen waarom iedereen hier zo enthousiast over is! Overal zie je grote rotsen, limestones, in het water liggen, wel meer dan 3000! Het lijkt wel of ze zo uit de aarde zijn geschoten, of zijn neergelegd. Ze zijn groot en hoog genoeg, maar hierdoor meteen onbewoonbaar, op een paar na.

Onder het genot van een biertje en een goed uitzicht hebben we kennis gemaakt met de anderen op de boot. Veel Australiers, Ieren, Engelsen, een Amerikaan en nog een Ned meisje.

De volgende dag begon bewolkt (helaas geen zonsopgang), maar gelukkig trok de lucht open en kwam de zon tevoorschijn! We zijn gaan kayaken en hebben daarna Cat Ba Island bezocht. Op de fiets hebben we een rondje gemaakt. Erg mooi en groen, groen, groen!! Veel rijstvelden en vlinders die met je meefietsten!

Na het fietsen gingen we weer op de boot en voeren we naar het volgende eilandje: Monkey Island. Je raadt het al, we hebben genoeg aapies mogen bewonderen! Toen we terugkwamen van onze ‘apentocht', had onze gids het goede idee om met z'n allen naar de floating bar te gaan voor ‘happy-hour'. Wij waren het daar natuurlijk mee eens maar stonden wel wat verbaasd, toen hij iedereen een tube gaf. Hmmmm, daar komen we niet zover mee, dachten we nog! Gelukkig hoefde dat ook niet. Onze Gids stapte zelf in zijn kano en deelde, toen we allemaal in onze tube op het water lagen, aan iedereen een cocktail uit! Echt onwijs grappig, lagen we daar allemaal al dobberend in het water!

Na deze unieke ervaring van de floating bar was de stemming gezet en hebben we ‘savonds geweten, waarom het ook alweer was, dat Ieren erom bekend staan zoveel te drinken.... Haha, het was een gezellige avond met veel wodka, foute dansmuziek, biershots (?), het woord ‘pannenkoeken bakken' en de volgende ochtend een aantal stille Ieren aan het onbijt! De laatste dag zijn we teruggevaren naar de haven en was het Halong Bay avontuur weer ten einde helaas. Echt een aanrader, voor wie Vietnam nog gaat bezoeken!

Het werd gelukkig alleen maar beter toen we dag daarop meteen doorgingen naar Sapa! Hier gingen we een 2 daagse trekking doen. De eerste dag was het koud en hebben we in Sapa thee bij de haardvuur gedronken! Wat wel een keer lekker was aan deze koudte, dat we dikke dekens hadden in ons hotel! Om 21 uur lagen we dan ook in ons bedje en dachten we even een klein rondje te zappen. Alsof het ons thema van deze reis is, zagen we de aankondiging dat over 5 min de film ‘Forrest Gump' zou starten! Haha, omdat we het niet geloofden, hebben we heel de film vanuit ons warme bedje gekeken... en ja, het was hem echt!

De volgende dag begon onze ‘trekking'. Het weer was al iets beter dus wij waren al blij! We konden nu al iets meer om ons heen zien. De eerste verschijnselen van rijstvelden kwamen in zicht! Doordat het zo slecht weer was geweest waren de paden verandert in modder! Bij elke stap moest je kijken of je niet wegslibte! Doodeng natuurlijk! Gelukkig stopten we onderweg genoeg om van het spectaculaire uitzicht te genieten. Want in plaats van af en toe een rijstterras (wat ik had gedacht), waren we bijna de gehele tijd omringd door rijstterrassen! Echt knap, hoe ze de bergen hier zo zinvol kunnen gebruiken, door er allemaal terrassen van te maken, zodat er rijst kan groeien.

Na ons verblijf in een home-stay (wat niet echt een home-stay was, meer een hostal in een klein dorpje), gingen we de volgende dag weer vroeg op pad. Het weer was zowaar goed en we zagen een blauwe lucht!!!! Dat maakten de uitzichten van de vorige dag.. even better! De modder was helaas nog niet weg, en net toen ik had bedacht dat ik gewoon niet meer verder ging (boven op de berg, op een pad van 1 m breed, met mn voeten in de modder en aan elke hand een vrouwtje van 1.50 cm, die zeiden dat ze me wel op zouden vangen als ik zou vallen, huhu), zag ik het uitzicht van bovenop de waterval die me aanspoorde om toch nog maar verder te lopen (alsof ik een keuze had, haha)! Bovenop de waterval, konden we rustig zitten (uit de modder) en genieten van de zon en het uitzicht! En spontaan vergat ik de modderpaden die me naar dit uitzicht hadden gebracht! Het was echt super MOOI!!

Terug in Hanoi, hebben we (na een korte nacht in de nachttrein) de laatste Vietnamsouvenirs gekocht en afscheid genomen van de geweldige chaos in het verkeer hier! We zouden naar Laos gaan en daar zouden we dit niet meer treffen!

Na een vlucht naar Hue (waar het alleen regende) en een bustocht, kwamen we aan bij de grens met Laos. Natuurlijk werden we daar opgelicht en hebben we voor onze stempels teveel betaald (lang leve de grensovergangen!) De bus was natuurlijk ook net weg toen wij daar aankwamen waardoormoesten webetalen voor nieuw vervoer. Dat was onze eerste ervaring met de locale bussen in Laos en........ wat was het leuk! De bus (een grote truck met 2 banken aan de zijkant, zat vol met vrouwen, tassen, boodschappen en kippen!) Het weer was zoning en het uitzicht was goed, dus hadden we niets te klagen En wat een verschil, wat en rust en wat een vriendelijkheid!! Ja, we zijn echt in Laos!!

In Laos kwamen we als eerste aan in Savannakhet. Een stadje (of groot dorp) in het zuiden van Laos. Daar hebben we op ons gemakje het stadje bekeken en kwamen we vooral veel lachende kinderen tegen, mooie en oude Frans-coloniale huizen en één grommende hond (we schrokken echt!!).

Om Katrien haar verjaardag te vieren, gingen we naar Don Det, een eilandje in de Mekong, tegen de Cambodjaanse grens aan. Helaas hadden ze daar geen taartjes, maar hebben we de verjaardag goed gevierd: een dagje fietsen over het eiland en ‘savonds aardappelpuree met een gehaktbal gegeten! Na een aantal biertjes vond het plaatstelijke cafeetje het wel genoeg en ging de muziek uit. Tijd voor ons om naar ons bedje te gaan dus!

Na een dagje fietsen, verjaardag vieren en relaxen in Don Det zijn we naar Pakse gegaan. Vanuit hier hebben we de bus genomen om meer het binnenland in te gaan. TadLo was de volgende bestemming. Een minidorpje omgeven door watervallen. We hebben hier gewandeld en verschillende dorpjes bezocht. Laos staat in de top 20 van armste landen ter wereld. Iets wat je in deze dorpjes goed zag. Kinderen in kapotte kleding of in hun blootje, met dikke buikjes en grote smekende ogen. 80 procent van de bevolking van Laos leeft nog in zulke dorpjes!

De omgeving is hier supermooi en onwijs groen! Gisteren hebben we een tochtje gemaakt op een olifant (enggggg) en konden we nog meer zien van de omgeving. Na het gehobbel op de olifant, hebben we ons boek uitgelezen in dit relaxte dorpje. De mensen hebben echt een zachtere uitdrukking als de mensen in Vietnam en al naar een paar dagen hebben we het thema van Laos begrepen: L PDR (Laos Please Don't Rush)

Tot de volgende keer en bedankt voor al jullie lieve en leuke reacties op de site! Erg leuk om te lezen!!

X Katrien en Marleen

Good morning Vietnam!!

Hoi hoi,

Hier een nieuwe update van ons uit het geweldige Vietnam! We zijn er nu ongeveer 2 weken, maar het voelt al veel langer, we hebben inmiddels zo ontzettend veel gedaan!

We zijn vanuit Hong Kong naar Ho Chi Minh gevlogen, al noemt iedereen het hier nog steeds Saigon. De eerste dag hebben we heerlijk rustig aangedaan, nadat we gigantisch afgezet waren door de taxichauffeur (beginners foutje zullen we maar zeggen),de boel een beetje verkend. Om onze 'Forrest Gump reis' ('...That's all I have to say about the war in Vietnam..')door te trekken naar Vietnam hebben we een bezoek gebracht aan het oorlogsmuseum wat alles, maar dan ook alles, laat zien over de oorlog met Amerika. 'Wat een schok! Natuurlijk wisten we wel dat de Amerikanen gifgassen (agent Orange)gebruikten, maar dat het zo erg was?! Complete dorpen en steden zijn platgebrand, de soldaten kregen de opdracht iedereen die ze zagen neer te schieten... Onvoorstelbaar, het is nauwelijks 30 jaar geleden. Nog steeds worden er een heleboel baby's met kanker geboren, zijn er ontelbare mensen met een misvormd lichaam/handicapt.. Hier werden we wel even stil van. Ook hebben we een bezoek gebracht aan het oude paleis van de president, van waar de Amerikanen gevlucht zijn. Er staat nog steeds een helicopter als herinnering. Na deze dag luisteren we met hele andere oren naar de musical Miss Saigon (die we, als musicalfans,natuurlijk in ons assortiment bij hebben)!

Vervolgens stond ons een 3 daagse tour naar de Mekong Delta te wachten, het weer in Saigon was heerlijk, dus een regenjas meenemen? Welnee, is alleen maar zwaar in je rugzak... Nou dat hebben we geweten!! Wat een prachtige bus en boot reis had moeten worden werd nu een vooral regenachtige... We hebben wel veel dingen gezien, oa hoe rijst (glas-)noodles gemaakt worden, cocoscandy geproeft, olifantvis gegeten en dat was pas dag 1! 's Avonds werden we bij ons hotel afgezet, we hoefden maar een klein stukje te lopen, prima want het regende inmiddels ook niet meer. Toen we eenmaal onze voeten buiten de bus hadden gezet stonden we tot onze enkels (letterlijk!) in het water!! Blijkbaar was het vloed, en vloed en veel regen wil zeggen dat alle straten onder water lopen! Snel onze tassen in de kamer gegooid en met de groep -weer door het water terug- een hapje gaan eten. Was uiteindelijk toch een erg gezellig avondje! De volgende 2 dagen wederom veel regen en een weg die ze ' de hip hop high way' noemen. Dat had niets te maken met de muziek die uit de radio kwam! Uiteindelijk heelhuids in Saigon aangekomen. jammer van de regen, anders was het vast erg mooi geweest. Na de Mekong Delta hebben we een bezoek gebracht aan de Cu CHi tunnels. Het ondergrondse gangenstelsel wat de Vienamezen gemaakt hebben in de oorlog. We zijn er in eentje geweest: zooo klein (en deze was inmiddels al groter gemaakt voor toeristen!), erg benauwd en ondenkbaar dat hier mensen 2 jaar lang in geleefd hebben. Onze gids, mister Bean (echt waar!), was een oud oorlogsveteraan uit het Amerikaanse Leger. Hij was zelf half vietnamees, zijn vader werkte iig in Amerika. Hij vertelde vooral zijn kant van het verhaal, het kwam er op neer dat de Vietnamezen ook geen lieverdjes geweest waren. Erg indrukwekkend allemaal, ik denk dat de waarheid ergens in het midden ligt.

Het werd tijd om Saigon te verlaten we per bus af te reizen naar Mui Ne. Een klein plaatsje aan de oostkust. In Mui Ne, waar we een hostel met zwembad hadden ;-), hebben we een scooter gehuurd! Koos en Doos op de scooter, alle twee nog nooit van ons leven gereden! maar het ging wonder boven wonder erg goed, geen ongelukken gehad OF veroorzaakt! Ook was het een goede warming up voor ons volgende (en waarschijnlijk aller coolste tot nu toe..) avontuur; De volgende ochtend werden we namelijk opgehaald door Peter (say P.T.; see you when I see you HAHAHAHA (hij moest steeds heeel hard lachen wanneer hij dat zei)) en Toan (Katleen? Are you ready?-de R is ook erg lastig hier in Vietnam..-) en hun 2 motoren!!! Heel cool werden onze grote tassen achterop gebonden, kregen we een helm op en gaan met die banaan! 2 Dagen lang heerlijk achter op de motor gezeten, genietend van al het moois wat we onderweg zagen. We reden langs rijstvelden, koffie-, peper-, dragonfruit-,en theeplantages, koeien met een drommdaris-achtige bult op hun rug, kleine verlatendorpjes, watervallen en nog veel meer. We konden stoppen waar we wilden enaten 's avonds op straat heerlijke noodle soep! Het was zooo cool. Na 2 dagen vonden onze billen (spierpijn!) het mooi geweest en zijn we afgezet in Da Lat. Een klein stadje wat erg veel weg heeft van een alpen dorpje. Er zijn veel Franse en koloniale invloeden hier te vinden. Hier lekker rondgelopen, wat erg fijn was na 2 dagen zitten. Helaas konden we niet heel lang genieten van dit leuke stadje, om 5 uur 's ochtends werden we alweer opgehaald om met de bus naar Kon Tum te gaan. Een rit van ongeveer 7 uur was ons verteld, het werden er 12.... De rit was prima, veel te zien onderweg en wij waren heel blij met onze crackers, potje pindakaas en 'happy cow'! Kon Tum is een klein dorpje met mooie rong houses; ceremoniele huizen van een ethnisch volkje. Helaas was het donker toen we aankwamen en konden we er niet meer overnachten, wat ons erg leuk had geleken (thanks voor de tip Sven en Marlieke!). De enige bus naar Hoi An- onze volgende bestemming- ging om 11 uur 's ochtends, dus erg lang hebben we niet in Kon Tum kunnen blijven. Wel hebben we het, tot nu toe, lekkerste Vietnamese broodje op; een broodjes met pate/vlees/sla/kruiden/saus/komkommer(of is het courgette?) en iets wat nog t meeste lijkt op sisal touw, maar erg lekker smaakt! Het was maar goed dat we zo genoten hadden van ons broodje, als we geweten hadden wat ons te wachten stond hadden we het vast niet op! De rit naar Mui Ne (ongeveer 6 uur) was echt een rit from Hell!! Als eerste werden we verplicht om 3 kaartjes te kopen, we dachten omdat we onze rugzakken bij ons hadden, maar waarschijnlijk omdat we teveel ruimte innamen...De eerste 2 uur reed de bus in een slakketempo, hard op zoek naar mensen die mee wilden rijden. Toen we 12 mensen in de bus zaten was hij naar ons idee vol, maar nee hoor; er konden er nog gemakkelijk 7 bij!! Toen er echt niemand meer bij kon, gaf de chauffeur vol gas, en stopte daar 8 uur later pas mee. Kei hard door de bergen, zowel aan de linker als de rechterkant van de weg (afhankelijk waar de bocht had snelst genomen kon worden) en alsmaar op zijn tuuter drukken! Mega eng. Wij waren niet de enige die ons niet helemaal fijn voelden; onze medepassagiers (allemaal Vietnamees) begonnen massaal over te geven! Lang Leve de reispilletjes en de vollumeknop op onze MP3spelers! Dit was voor de chauffeur overigens niet een teken om langzamer te rijden, de plastic zakjes werden rustig uitgedeeld... 8 uur later was er nog steeds geen spoor te bekennen van bordjes met daarop Hoi An, en ja hoor; als kers op de taart werden we ook nog eens in een andere stad afgezet!! GRRR!!! @#$%!^& ! Gelukkig vonden we snel een hele fijne taxi, dus ons rustig en veilig naar Hoi An bracht.. Wat een rit...

Gelukkig deed alles in Hoi An de bus rit snel vergeten; wat een heerlijk dorpje! Marleen en ik hadden ons hier al een tijdje op verheugd, marleen zou jarig zijn, ik natuurlijk bijna, en laat nou net hier honderden kledingzaken zitten die werkelijk ALLES wat je wilt hebben kunnen namaken! Jullie snappen het natuurlijk al, marleen d'r verjaardag hebben we shoppend doorgebracht, en hebben we letterlijk miljoenen uitgegeven!! Zo fijn dat geld hier! Als je zoveel keus hebt is het lastig kiezen, dat viel nog niet mee! Uiteindelijk gingen we 2 uur later de winkel weer uit met een bestelling voor 1 winterjas, 1 zomerjas, 4 jurkjes en een topje. Van al dat winkelen krijg je natuurlijk honger, dus hebben we uitgebreid gegeten en een heerlijk chocolade taartje als toetje genomen!! Je kan Hoi An misschien nog wel het beste vergelijken met een namaakdorpje in een pretpark (zo'n cowboy stadje) alleen is het hier echt en staat het op de Unesco werelderfgoedlijst. Heerlijk ontspannen, geen duizenden scooters die je omver rijden, kortom 3 heerlijke dagen gehad. Na het doorpassen van de kleding, een paar veranderingen hier en daar, konden we de dag erna de kleding ophalen! Inmiddels is alles opgestuurd en onderweg naar Nederland, erg benieuwd wanneer het aankomt... Voor Marleen d'r verjaardag hebben we ook nog een ' familieconference' gehouden via de skype, heerlijk die techniek van tegenwoordig ;-) Papa en mam thuis, Anette en Gerald in Amersfoort en Bram en Marloes in Etten-leur, heerlijk een uurtje gekletst met zn allen!

De rust van Hoi An hebben we inmiddels verlaten en gisteren zijn we met de nachtbus naar Hanoi gegaan. Een rit van 19 uur. Op het nieuws hebben we allemaal kunnen zien dat Vietnam in verschillende gebieden overstroomd is, het stuk wat wij moesten doorkruisen lag daar precies in. De bussen reden wel, maar we hoorden ook verhalen over mensen die er 50 uur over gedaan hadden!! Gelukkig was het weer vannacht goed en de weg droog en kwamen we vanochtend om 9 uur in Hoi An aan. Stijf van de, voor ons, erg smalle en kleine 'bedjes' (lees stoelen die je plat kan leggen en waarbij je benen onder het hoofd van de buurman zitten) was heterg fijn om even een wandelingtje te maken. Wat is het hier druk!! Of we zijn erg afgekickt in Hoi An, of het is hier echt nog drukker dan in Saigon! De komende week gaan we 2 tours doen waar we erg veel zin in hebben; 3 dagen Halong Bay en daarna 3 dagen naar Sapa, als het goed is de mooiste stukken van Vietnam! We zijn nog even aan het bedenken hoe we naar Loas gaan, per bus of vliegtuig (willen we besparen op tijd of geld??)..

We genieten nog steeds, vechten elkaar nog steeds niet t kot uit en kennen inmiddels heel veel kaartspelletjes!

Tot in Laos,

Liefs Marleen en Katrien

'We care for you always'

Hallooo, hier weer eens eenverhaal van ons tweetjes, en deze keer vanuit Vietnam!

Maar voordat we hier aan onze reis beginnen, gaan we nog even terug naar onze laatste dagen in Sri Lanka en ons flitsbezoek aan Hong Kong!

Naar Tangalle zijn we met de bus vertrokken naar Unawatuna en zoals het hoort wanneer je naar het strand gaat, de zon begont te schijnen toen we daar aankwamen. Na wat dagen met regen hebben we meteen onze bikini aangetrokken en heerlijk een kleurtje opgedaan! Omdat Unawatuna in een baai ligt kan je er goed zwemmen. Bij de andere stranden, was het water soms zo wild, dat we er echt niet in durfden! Unawatuna is een dorpje in het zuiden van Sri Lanka en een echt backpackersoord. Heel relaxt, met veel eet- en drinktentjes. Ook worden hier veel tourtjes aangeboden en het is dan heerlijk om te weten dat er altijd voor je gezord wordt. Zowerd er hier met grote letters beloofd: we care for you always! Het was heerlijk om hier een aantal dagen te vertoeven! Na een avondje te hebben gekletst met de eigenaar van ons hostal, drong het nog maar eens een keer tot ons door hoe hard Sri Lanka getroffen is door de Tsunamie in 2004. Deze man heeft zijn vrouw en zijn 3 jarig zoontje verloren tijdens dit drama. Ook zijn restaurant was helemaal weggespoeld. Erg heftig om deze persoonlijke ervaringen te horen. Gelukkig hebben veel ex-vakantiegangers financieelgeholpen om Unawatuna weer een beetje op te bouwen. Er staan zo nu en dan nog wat verlaten, totaal vernielde, huisjes aan de kant van de weg, die je nog goed herinneren aan wat er hier 6 jaar geleden is gebeurd.

Na Unawatuna zijn we doorgegaan naar Kalutara, waar we werden opgewacht door Lal, de contactpersoon van ' stichting kinderhulp Sri Lanka'. Met deze stichting zijn we in contact gekomen door Annie Biemans, een vriendin van onze ouders. De stichting betekent o.a. veel voor het meisjesweeshuis 'Vishaka'. Bij binnenkomst keken 45 paar zwarte oogjes ons verlegen aan. Deze verlegenheid was na een paar minuten nergens meer te bekennen, toen de meiden als dansend en spelend om ons heen hingen. Het weeshuis vangt meisjes op die om wat voor redenen dan ook, niet meer thuis kunnen wonen. Zij hebben hier een nieuw plekje gevonden om om te groeien. De jongste is 5 en de oudste 16. Overdag gaan ze naar school en ook krijgen ze in het tehuis naailes, Engels en leren ze koken. De stichting zorgt ervoor dat deze meiden weer kansen krijgen voor een betere toekomst. We zijn met Lal naar de markt geweest om kip, noodles en vis te kopen om die avond met de meiden een feestmaaltijd klaar te maken. Tijdens het eten is iedereen stil maar daarna is het tijd om de ballonnen en stickers van Annie uit te delen en te zingen en te dansen! Wat een gezelligheid!! Het is mooi om te zien hoe de oudste voor de jongste zorgen. Wat een goed werk doet deze stichting!

Na de gezelligheid met de meiden is het voor hen bedtijd en wij worden uitgenodigd voor een glaasje Arrack(het lokale drankje, maar 33 procent alcohol;))bij ons hostal. Dat slaan we natuurlijk niet af. Na een paar glaasjes voelen we onze benen toch al wat slapper worden. Gelukkig is ons bedje niet ver en rollen we er, gelukkig en dronken, in. De volgende dag moeten we Lal gelijk geven... van arrack krijg je echt geen hoofdpijn!

We gaan nog een keer naar het weeshuis en nemen afscheid van de meiden om vervolgens door te gaan naar onze laatste bestemming in Sri Lanka, hoofdstad Colombo. Na een tijdje zoeken (pfff, tuk tuk in, zucht, tuk tuk uit, warm,zweet, geen plek, steun, te duur, poeh poeh) komen we eindelijk aan in een heerlijk hostalletje (wat waren we blij!)en begint Wendy aan haar laatste middagje. Die avond natuurlijk afsgesloten met een heerlijke curry en een biertje!

Dappere Wendy ging daarna door de stromende regen in een tuk tuk, door het donkere Colombo om anderhalf later aan te komen op het vliegveld en terug te gaan naar Nederland.

Enkele kernwoorden van Sri Lanka:

thee, olifanten, als je 'ja' knikken, bedoelen ze 'nee', ruines, mooie stranden, lelijke littekens van de Tsunamie, het deuntje van de bakker.. onee, de vuilnisman, die de hele dag in je hoofd blijft hangen, behulpzame en lieve mensen, met zn drieeen lekker knus in een tuk tuk,en heerlijke curry's enbaracuda eten!

Katrien en ik bereidden ons voor op nieuw avontuur wat zich afspeelde in Hong Kong! Na een nachtvlucht komen we brak aan bij ons hostal. Onze hostalmeneer (ik denk dat hij echt meneer noodle heette), maakte dat we ons meteen weer helemaal opgewekt en vrolijk voelde! Meneer Noodle kwam onsin zijn ondergoed begroetten en wees ons de weg op de kaart, haalde onze handdoekken, maakte een praatje met ons, haalde wc-papier, lachtte ook nog erg veel tussendoor, en dit alles terwijl wij nog maar 2 keer met onze ogen hadden geknipperd, en nog maar net de eerste zin hadden onthouden van wat hij had gezegd! Hij leek wel Speedy Gonzales! Ons kamertje was geweldig! Alles wat je maar kon wensen op 6 vierkante meter! En niet te vergeten een heerlijk bad om uitgebreid in te poedelen (zie foto). Na deze aangename kennismaking wilde we meteen de stad in om nog meer van deze wereldstad te gaan zien!

We zijn tijdens ons tweedaagse bezoek van Hong Kong ogen tekort gekomen en hebben, volgens mij, de gehele tijd met ons mond open staan staren. Op een heel klein gebied, is zoveel gebouwd, niet te geloven! De ene wolkenkrabber nog hoger als de andere! Wezijn naar'the peak' gegaan waar we uitzicht hadden op de hele stad!In het winkelcentrum wat bij'the peak' is gebouwd (overal wordenhier winkelcentra gebouwd! Ik denk dat we er minstens 15 hebben gezien) stondenwe ineens in een winkeltje genaamd: 'BubbaGump'. De echte fans zie ik al denken.... waar ken ik die naam van?Het iseen winkeltje en garnalenrestaurantje genaamd naar de BubbaGump(factory) van de film 'Forest Gump'!! Je weet wel, van 'life is like a box of chocolate, you never know what ya gonna get', en 'that's all i have the say about the war in Vietnam'. In een woord: GEWELDIG!! Katrien en ik moesten iets kopen, al was het alleen maar het kaartje met daarop de verschillende manieren van bereiden van 'shrimps' (you can bake it, saute it, there's shrimp creole, lemon shrimp, shrimp sandwich... kan best nog even doorgaan zo;))

'sAvonds hebben we de lichtshow gekeken over de skyline van Hong Kong. Overal lichtjes, muziek, laserstralen enz. Was echt supercool om te zien! En we zaten, zoals echte toeristen, eerste rang, natuurlijk wel gratis!

Verder hebben we ons supergoed vermaakt in Hong Kong. Zijn we er wel achter dat ze alles, maar dan ook alles in de soep doen hier, de sushi ook in China erg lekker smaakt, dat de musea op woensdag gratis zijn (Nederlanders!) en dat Katrien haar handen net zo groot zijn als die van Jackie Chan! Verder hebben we gezellige marktjes bezocht, heerlijk buiten op plastic stoeltjes gegeten en ons in de meest luxe warenhuizen begeven.

Hong Kong is echt super!!

Deze ochtend aangekomen in Vietnam waar we al weer veel nieuwe, spannende dingen zien en meemaken. Een daarvan is sowieso het oversteken van de straat in Ho Chi Min City! Brommers flitsen hier van alle kanten om je heen! Maar daar meer over de volgende keer!

Tot snel allemaal!!

Liefs Katrien en Marleen

sri lanka, the story so far!

En dan zijn we al weer 2 weken op weg!

De tijd vliegt, we zien/ horen/ruiken en voelen een heleboel. Om bij het begin te beginnen; Na aankomst in Sri Lanka zijn we met een busje naar Negombo gegaan. Dit is een klein vissersplaatsje op 1,5 uur rijden van Colombo en ligt het dichtst bij het vliegveld. De eerste twee dagen hebben we daar lekker aangetut, gewacht op Wendy en bijgeslapen, want dat was wel nodig na een paar gebroken nachten in het vliegtuig. Vanuit Negombo zijn we met de trein door gereisd naar Anuradhapura (totaal onuitspreekbaar voor ons, maar daar hebben we hier met wel meer plaatsnamen last van..). Een reis van ongeveer 4 uur. Hetis heerlijk om met de trein te reizen, ze gaan niet mega hard dus genoeg tijd om alles te zien! En er is veel te zien, Sri Lanka is erg groen, overal, en dan ook overal, staan palm-/bananen-/papayabomen.

In Anuradhapura hebben we de ' acient city' bezocht, een aantal ruines, dagobe's en de bodhi tree. Dit is een stekje van de boom waaronder Budha'het licht zag' . De boom zelf is nauwelijks te zien aangezien er allemaal hekwerken en altaartjes omheen gebouwd zijn! Nog iets wat opvalt aan Sir Lanka; overal zijn apen! op de straat, in de bomen, bij de tempels echt overal! Twee dagen later zijn we doorgereisd naar Polonnaruwa, ook hier is een deel van de 'acient city' te zien, al is er hier veel meer van overgebleven. Waar er in Anuradhapura vooral ruines waren, staat hier het grootste gedeelte nog overeind. Erg mooi hier waren de grote budha beelden uitgehakt in rotsen! Deze acient city hebben we per fiets bezichtigd en dat valt nog niet mee in de hitte!Een van de hoogte punten hier was het bezoek aan het national park, er was een kans dat we olifanten zouden zien! Woehoe! Eerst zagen we er een in de verte, en nog een en nog een... 20 minuten laten stonden we midden in eenkudde olifanten!!Watontzettend gaaf! Ze stonden op nog geen4 meter van de auto. We dachten dat dit het wel was enwaren niet voorbereid op de volgende 100 (!!!) olifanten die we daarna zagen! WHOW! Ze bleven maar komen, echt helemaal super! Natuurlijk hebben we ook nog andere dieren gezien, krokodillen,jakhalzen, verschillendevogels, bijen die wanneerze je 10 xsteken even dodelijk zijn als een beet van een cobra en nog veel meer, maar de olifanten waren wel het aller aller mooist!

De volgende stop was Sigirya. Een gigantische rots waarop een oude koning een paleis bouwde omdat hij bang was dat zijn broer hem van de troon zou verstoten. De rots beklim je ' eenvoudig' de traptreden te volgen! pff wat een tegenvaller; het is slechter met onze condities gesteld dan we ingeschat hadden! Halverwege de rots staan ontzettend mooie muurschilderingen van 23 vrouwen, erg mooi en goed bewaard gebleven. Van te voren waren we al gewaarschuwd; neem geen eten mee naar boven (zichtbaar) want er zijn apen... Marleen was even vergeten dat ze een banaantje in haar tas had gestopt en ja hoor, de aap had dat eerder door dan wij! Hij ging keurig achter marleen zitten en wachtte tot hij bij de banaan kon.. hmmm hoe leid je een aap af? snel de banaan in de prullenbak gegooid en nog geen 2 tellen later had hij hem al in zn mond... De volgende keer nemen we echt geen eten meer mee! Het uitzicht boven op de berg was super, de laatste trappen naar boven doodeng.. Eenmaal weer beneden zijn we met onze taxi (vandaag doen we lekker luxe) doorgereden naar Dambulla. Hier zijn in een aantal grotten een heleboel budha beelden geplaatst. Erg mooi, vooral omdat het gehele plafond beschilderd was met budha's! Het leek wel of er een doek over was gespannen. Een nadeel van deze bezichtiging; ook hier moesten we weer een aantal traptreden beklimmen... auw! Vanuit Dambula zijn we met de bus doorgereden naar Kandy, een grotere stad in het midden van Sri Lanka. Na 3 uur (staand) hobbelen in een overvolle bus snel een hostel opgezocht en 's avonds genoten van het prachtige uitzicht over het meer onder het genot van een biertje!

De temperatuur in Kandy was wel even wennen; Het is er koud!! nouja koud, 20 graden is natuurlijk niet koud, maar na een week met temperaturen van + 35 graden wel! De dag erna regende het ook de hele dag, dus besloten we om zo snel mogelijk weer door te gaan. Van andere backpackers hoorde we dat het in Nuwara Elyia (waar we heen wilden) nog kouder en natter was dus zijn we in een ruk doorgereisd naar het mooi plaatstje Ella. 7 uur treinen deze keer voor het bedrag van RS 230 ,-. Omgerekend E1,90 pp.

Ella was heerlijk rustig. We besloten om eens lekker te gaan wandelen naar Ella rock, een van de highlights van het dorpje. We hadden niet helemaal goed begrepen dat het een beklimming van de Ella rock was.. het kaartje wat we meegekregen hadden leek heel eenvoudig totdat we keer op keer fout liepen, en steeds het zelfde mannetje ons riep en gebaarde dat we de andere kant op moesten. Nadat hij ons voor de 5e keer de weg had gewezen besloot hij maar dat het slimmer was om voor ons uit te lopen, hahah dat beloofd wat voor de komende tijd... Zonder hem hadden we het vast nooit gehaald! De dag erna hebben we een thee fabriek bezocht, heel cool om te zien hoe dat nu eigenlijk werkt (wist je dat het maar 24 uur duurt voordat een theeblaadje van een plant verandert in thee?!) en 's middags genoten van een welverdiende fullbody (en dan ookECHT fullbody!) massage! ook weer een bijzondere belevenis, maar wel erg lekker.

Gisteren zijn we doorgereden naar Tangalle, een plaatsje aan de zuidkust. De stranden zijn er prachtig, tenmiste.. als het niet regent... Morgengaan we door naar Mirisa en dan naar (alleen al omdat het zo'n leuke naam is..)Unawatuna! Ook hier moet het strand erg mooi zijn. Volgende week gaan we nog een bezoek brengen aan het kindertehuis in Kalutara en dan zit ons Sri lanka avontuur er al weer bijna op. Wat gaat het snel! maar we hebben nog een week, voordat Wendy naar huis gaat dus we hopen op zon!

Het backpacken bevalt super, de mensen zijn erg aardig en hebben bijna alleen maar goede bedoelingen. Als het de komende maanden zo blijft, komt het helemaal goed.

Tot zover onze eerste echte update, we gaan nu genieten van een- wederom- heerlijke vis/ of rijst/noodle maaltijd!

Dikke kus marleen en Katrien

We zijn er!

Hoi allemaal,

Even via deze weg een kort berichtje dat we op plaats van bestemming zijn! Na een nacht (en dag) in Amman doorgebracht te hebben -prachtige stad overigens, vooral het zwembad van het hotel

Vanavond komt Wendy aan, dus vanaf morgen gaan we echt op pad! Over een tijdje het eerste echte reisverslag!

Onze eerste Sri Lankeese maaltijd hebben we net op en we gaan nu een rondje door Negombo lopen. Een ding is zeker; Hier is het in ieder geval lekker warm!

De volgende keer een uitgebreid verslag over alle kleuren, geuren en belevenissen in Sri Lanka!

Lief Marleen en Katrien