Hoi hoi,

Hier een nieuwe update van ons uit het geweldige Vietnam! We zijn er nu ongeveer 2 weken, maar het voelt al veel langer, we hebben inmiddels zo ontzettend veel gedaan!

We zijn vanuit Hong Kong naar Ho Chi Minh gevlogen, al noemt iedereen het hier nog steeds Saigon. De eerste dag hebben we heerlijk rustig aangedaan, nadat we gigantisch afgezet waren door de taxichauffeur (beginners foutje zullen we maar zeggen),de boel een beetje verkend. Om onze 'Forrest Gump reis' ('...That's all I have to say about the war in Vietnam..')door te trekken naar Vietnam hebben we een bezoek gebracht aan het oorlogsmuseum wat alles, maar dan ook alles, laat zien over de oorlog met Amerika. 'Wat een schok! Natuurlijk wisten we wel dat de Amerikanen gifgassen (agent Orange)gebruikten, maar dat het zo erg was?! Complete dorpen en steden zijn platgebrand, de soldaten kregen de opdracht iedereen die ze zagen neer te schieten... Onvoorstelbaar, het is nauwelijks 30 jaar geleden. Nog steeds worden er een heleboel baby's met kanker geboren, zijn er ontelbare mensen met een misvormd lichaam/handicapt.. Hier werden we wel even stil van. Ook hebben we een bezoek gebracht aan het oude paleis van de president, van waar de Amerikanen gevlucht zijn. Er staat nog steeds een helicopter als herinnering. Na deze dag luisteren we met hele andere oren naar de musical Miss Saigon (die we, als musicalfans,natuurlijk in ons assortiment bij hebben)!

Vervolgens stond ons een 3 daagse tour naar de Mekong Delta te wachten, het weer in Saigon was heerlijk, dus een regenjas meenemen? Welnee, is alleen maar zwaar in je rugzak... Nou dat hebben we geweten!! Wat een prachtige bus en boot reis had moeten worden werd nu een vooral regenachtige... We hebben wel veel dingen gezien, oa hoe rijst (glas-)noodles gemaakt worden, cocoscandy geproeft, olifantvis gegeten en dat was pas dag 1! 's Avonds werden we bij ons hotel afgezet, we hoefden maar een klein stukje te lopen, prima want het regende inmiddels ook niet meer. Toen we eenmaal onze voeten buiten de bus hadden gezet stonden we tot onze enkels (letterlijk!) in het water!! Blijkbaar was het vloed, en vloed en veel regen wil zeggen dat alle straten onder water lopen! Snel onze tassen in de kamer gegooid en met de groep -weer door het water terug- een hapje gaan eten. Was uiteindelijk toch een erg gezellig avondje! De volgende 2 dagen wederom veel regen en een weg die ze ' de hip hop high way' noemen. Dat had niets te maken met de muziek die uit de radio kwam! Uiteindelijk heelhuids in Saigon aangekomen. jammer van de regen, anders was het vast erg mooi geweest. Na de Mekong Delta hebben we een bezoek gebracht aan de Cu CHi tunnels. Het ondergrondse gangenstelsel wat de Vienamezen gemaakt hebben in de oorlog. We zijn er in eentje geweest: zooo klein (en deze was inmiddels al groter gemaakt voor toeristen!), erg benauwd en ondenkbaar dat hier mensen 2 jaar lang in geleefd hebben. Onze gids, mister Bean (echt waar!), was een oud oorlogsveteraan uit het Amerikaanse Leger. Hij was zelf half vietnamees, zijn vader werkte iig in Amerika. Hij vertelde vooral zijn kant van het verhaal, het kwam er op neer dat de Vietnamezen ook geen lieverdjes geweest waren. Erg indrukwekkend allemaal, ik denk dat de waarheid ergens in het midden ligt.

Het werd tijd om Saigon te verlaten we per bus af te reizen naar Mui Ne. Een klein plaatsje aan de oostkust. In Mui Ne, waar we een hostel met zwembad hadden ;-), hebben we een scooter gehuurd! Koos en Doos op de scooter, alle twee nog nooit van ons leven gereden! maar het ging wonder boven wonder erg goed, geen ongelukken gehad OF veroorzaakt! Ook was het een goede warming up voor ons volgende (en waarschijnlijk aller coolste tot nu toe..) avontuur; De volgende ochtend werden we namelijk opgehaald door Peter (say P.T.; see you when I see you HAHAHAHA (hij moest steeds heeel hard lachen wanneer hij dat zei)) en Toan (Katleen? Are you ready?-de R is ook erg lastig hier in Vietnam..-) en hun 2 motoren!!! Heel cool werden onze grote tassen achterop gebonden, kregen we een helm op en gaan met die banaan! 2 Dagen lang heerlijk achter op de motor gezeten, genietend van al het moois wat we onderweg zagen. We reden langs rijstvelden, koffie-, peper-, dragonfruit-,en theeplantages, koeien met een drommdaris-achtige bult op hun rug, kleine verlatendorpjes, watervallen en nog veel meer. We konden stoppen waar we wilden enaten 's avonds op straat heerlijke noodle soep! Het was zooo cool. Na 2 dagen vonden onze billen (spierpijn!) het mooi geweest en zijn we afgezet in Da Lat. Een klein stadje wat erg veel weg heeft van een alpen dorpje. Er zijn veel Franse en koloniale invloeden hier te vinden. Hier lekker rondgelopen, wat erg fijn was na 2 dagen zitten. Helaas konden we niet heel lang genieten van dit leuke stadje, om 5 uur 's ochtends werden we alweer opgehaald om met de bus naar Kon Tum te gaan. Een rit van ongeveer 7 uur was ons verteld, het werden er 12.... De rit was prima, veel te zien onderweg en wij waren heel blij met onze crackers, potje pindakaas en 'happy cow'! Kon Tum is een klein dorpje met mooie rong houses; ceremoniele huizen van een ethnisch volkje. Helaas was het donker toen we aankwamen en konden we er niet meer overnachten, wat ons erg leuk had geleken (thanks voor de tip Sven en Marlieke!). De enige bus naar Hoi An- onze volgende bestemming- ging om 11 uur 's ochtends, dus erg lang hebben we niet in Kon Tum kunnen blijven. Wel hebben we het, tot nu toe, lekkerste Vietnamese broodje op; een broodjes met pate/vlees/sla/kruiden/saus/komkommer(of is het courgette?) en iets wat nog t meeste lijkt op sisal touw, maar erg lekker smaakt! Het was maar goed dat we zo genoten hadden van ons broodje, als we geweten hadden wat ons te wachten stond hadden we het vast niet op! De rit naar Mui Ne (ongeveer 6 uur) was echt een rit from Hell!! Als eerste werden we verplicht om 3 kaartjes te kopen, we dachten omdat we onze rugzakken bij ons hadden, maar waarschijnlijk omdat we teveel ruimte innamen...De eerste 2 uur reed de bus in een slakketempo, hard op zoek naar mensen die mee wilden rijden. Toen we 12 mensen in de bus zaten was hij naar ons idee vol, maar nee hoor; er konden er nog gemakkelijk 7 bij!! Toen er echt niemand meer bij kon, gaf de chauffeur vol gas, en stopte daar 8 uur later pas mee. Kei hard door de bergen, zowel aan de linker als de rechterkant van de weg (afhankelijk waar de bocht had snelst genomen kon worden) en alsmaar op zijn tuuter drukken! Mega eng. Wij waren niet de enige die ons niet helemaal fijn voelden; onze medepassagiers (allemaal Vietnamees) begonnen massaal over te geven! Lang Leve de reispilletjes en de vollumeknop op onze MP3spelers! Dit was voor de chauffeur overigens niet een teken om langzamer te rijden, de plastic zakjes werden rustig uitgedeeld... 8 uur later was er nog steeds geen spoor te bekennen van bordjes met daarop Hoi An, en ja hoor; als kers op de taart werden we ook nog eens in een andere stad afgezet!! GRRR!!! @#$%!^& ! Gelukkig vonden we snel een hele fijne taxi, dus ons rustig en veilig naar Hoi An bracht.. Wat een rit...

Gelukkig deed alles in Hoi An de bus rit snel vergeten; wat een heerlijk dorpje! Marleen en ik hadden ons hier al een tijdje op verheugd, marleen zou jarig zijn, ik natuurlijk bijna, en laat nou net hier honderden kledingzaken zitten die werkelijk ALLES wat je wilt hebben kunnen namaken! Jullie snappen het natuurlijk al, marleen d'r verjaardag hebben we shoppend doorgebracht, en hebben we letterlijk miljoenen uitgegeven!! Zo fijn dat geld hier! Als je zoveel keus hebt is het lastig kiezen, dat viel nog niet mee! Uiteindelijk gingen we 2 uur later de winkel weer uit met een bestelling voor 1 winterjas, 1 zomerjas, 4 jurkjes en een topje. Van al dat winkelen krijg je natuurlijk honger, dus hebben we uitgebreid gegeten en een heerlijk chocolade taartje als toetje genomen!! Je kan Hoi An misschien nog wel het beste vergelijken met een namaakdorpje in een pretpark (zo'n cowboy stadje) alleen is het hier echt en staat het op de Unesco werelderfgoedlijst. Heerlijk ontspannen, geen duizenden scooters die je omver rijden, kortom 3 heerlijke dagen gehad. Na het doorpassen van de kleding, een paar veranderingen hier en daar, konden we de dag erna de kleding ophalen! Inmiddels is alles opgestuurd en onderweg naar Nederland, erg benieuwd wanneer het aankomt... Voor Marleen d'r verjaardag hebben we ook nog een ' familieconference' gehouden via de skype, heerlijk die techniek van tegenwoordig ;-) Papa en mam thuis, Anette en Gerald in Amersfoort en Bram en Marloes in Etten-leur, heerlijk een uurtje gekletst met zn allen!

De rust van Hoi An hebben we inmiddels verlaten en gisteren zijn we met de nachtbus naar Hanoi gegaan. Een rit van 19 uur. Op het nieuws hebben we allemaal kunnen zien dat Vietnam in verschillende gebieden overstroomd is, het stuk wat wij moesten doorkruisen lag daar precies in. De bussen reden wel, maar we hoorden ook verhalen over mensen die er 50 uur over gedaan hadden!! Gelukkig was het weer vannacht goed en de weg droog en kwamen we vanochtend om 9 uur in Hoi An aan. Stijf van de, voor ons, erg smalle en kleine 'bedjes' (lees stoelen die je plat kan leggen en waarbij je benen onder het hoofd van de buurman zitten) was heterg fijn om even een wandelingtje te maken. Wat is het hier druk!! Of we zijn erg afgekickt in Hoi An, of het is hier echt nog drukker dan in Saigon! De komende week gaan we 2 tours doen waar we erg veel zin in hebben; 3 dagen Halong Bay en daarna 3 dagen naar Sapa, als het goed is de mooiste stukken van Vietnam! We zijn nog even aan het bedenken hoe we naar Loas gaan, per bus of vliegtuig (willen we besparen op tijd of geld??)..

We genieten nog steeds, vechten elkaar nog steeds niet t kot uit en kennen inmiddels heel veel kaartspelletjes!

Tot in Laos,

Liefs Marleen en Katrien