Soo, heb de overstromingenen de cyclonen van de afgelopen tijd overleeft, dus zeker tijd voor een update!

Hoop dat alles goed gaat met iedereen! Bedankt voor alle reacties, is altijd erg leuk om te lezen!

Eerst even terug naar Melbourne.....

Na mijn eerste dag in Melbourne en een verschikkelijke nacht (Jezus, wat voelde ik me oudna 1 nacht een dorm te hebben gedeeld met 15(!) 18-jarige die me echt heeeeeeel de nacht hebben wakkergehouden!!) was het tijd om 3 dagen te gaan touren op de Great Ocean Road! Na wat slaap te hebben ingehaald, de eerste uurtjes in de bus, begon ik langzaam maar zeker te begrijpen waar iedereen altijd zo hysterisch enthousiast is over Australie! Het landschap is supermooi!! Een lange weg voor ons, om je heen een ruig, puur en groen landschap, een strak blauwe lucht en aan je linkerkant diepe kliffen met wit zand en blauw water. Als je dan ook nog op de achtergrond een heerlijk muziekje hebt, kan het inderdaad niet veel beter worden dan dat! We zijn o.a. gestopt bij de 12 apostelen. Dit zijn rotsen die uit het water steken aan de kustrand. De kleuren maakt het alles bij elkaar een super mooi gezicht.!

Na een dag touren en genieten van het uitzicht, moest de gids voor dag 2 wat andere plannen maken. Het nationaal park waar we heen zouden gaan, was nog steeds afgesloten vanwege de overstromingen die daar waren geweest. Het dorpje waar we hadden geslapen had ook veel last gehad van het water en dat was goed te zien. Heftig. We hebben die dag een ander nationaal park gezien en daar een wandeling gemaakt en.... de eerste koala's en kangaroe's gezien!! Skippy blijkt toch best groot te zijn van dichtbij! En Koala's slapen 20 uur per dag dus ik was erg blij toen er wel eentje wakker was en ons aankeek van hoog in de boom.
De tweede avond hebben we met z'n allen geBBQ't en heb ik een lesje gehad in het spelen van cricket; hier immens populair! Na partijtje, wat aardig lukte (gewoon de bal slaan en rennen, toch ;)) hebben we nog gezellig zitten kletsen bij een kampvuurtje. Jaaa, Australie op zn best!

Na de derder dag naar een wijnproeverij te zijn geweest (hmmmm:)) was het tijd om terug te gaan naar Melbourne, en deze keer te slapen in een ander hostal! Die nacht gelukkig wel goed geslapen om die dag weer vroeg op te staan. Het was mijn laatste dag in Melbourne en ik was van plan om te gaan kijken bij de Australian Open!! Niet dat ik nou zo'n grote tennisfan ben, maar zo'n event moet je een keer 'live' hebben meegemaak toch?! Ik had een groundpass gekocht waarmee je overal kon gaan kijken behalve in de twee grote stadia waar de grote namen spelen. Nog overrompeld door de drukte en kijkend op mijn plattegrondje, liep ik zonder te weten waar of hoe, een stadion in. Tot ik de omroeper 'Justine Henin' hoorde omroepen en bedacht dat ik al in een van die grote stadia was! Nog even gezwaaid naar Justine en rondgelopen (ik had moeten gaan zitten!!), maar toen kwamen ze vragen wat voor kaartje ik had en moest ik helaas zeggen dat ik 'maar' een groundpass had. Ik werd dus ook vriendelijk verzocht om het stadion te verlaten daarna...

Het was bij toeval dat ik erachter kwam dat 2 Nederlanders die dag ook speelde. Het was trouwens niet zo heelmoeilijk om ze te vinden...Oranje-fans hoor je en zie je immers overal:)! Helaas'Rus' verloren maar wel een winnende partij voor 'Haasse' en na, vanuit de verte, Roddick, Murray en Venus Williams nog te hebben gezien,was ik ineens'die-hard-fan' en heb ik de rest van hettoernooiredelijk op tv gevolgd.
Die avond ben ik nogbij vrienden van Anette en Gerald gaan eten die in Melbourne wonen. Na eengezellige avond en wat heerlijke glaasjes wijn, was het tijd omop te gaan naareen nieuw gebied in Australie te gaan: the Outback!

Na een vlucht aangekomen in Alice Springs enhet verschil in temperatuur was meteen te merken. Alice Springs is een dorp (in de woestijn, jeetje, wat een hitte!) waar voor veel mensen de tocht begint naar een van de bekendste attracties van Australië: Uluru. De heilige Aboriginal rots. Een gigantische ding die een aantal jaar geleden eindelijk is teruggegeven aan de Aboriginals. Zij lenen hem nu uit voor toerisme aan de regering met een contract voor 99 jaar. Omdat er nog steeds veel mensen zijn die de rots beklimmen, is het nog lang niet zeker of ze dit wel weer doen. Ongeveer 4 procent van de bevolking van Australië is Aboriginal, die originele bewoners van dit continent. Na een lange periode van onderdrukking, heeft de regering een paar jaar geleden eindelijk pas hun excuses aan deze groep mensen aangeboden.

De tour in en rondom Uluru was indrukwekkend. We begonnen met een heel stuk rijden…. Alleen een weg voor je en de woestijn om je heen. Vanwege de vele regen die er was gevallen, was er zelfs wat groen gegroeid in de woestijn. Heel af en toe kwamen we een andere bus, een gigantische truck of een auto tegen. Leuk weetje: de langste weg zonder bocht in Australië is 127 km lang! De stukken land waar je doorheen rijdt zijn vaak prive-terrein. Zo zijn er boeren die 1 miljoen hectare aan land hebben! Ze vragen dan geld om door dit gebied te reizen.

Die avond zagen we Uluru bij zonsopgang, die helaas een beetje in de soep viel doordat het bewolkt was. We hadden meer geluk die ochtend bij de zonsopgang! Een knalrode rots en een felblauwe lucht! Daarna hadden we een wandeling om Uluru heen en een rondleiding van Aboriginal ‘Heppie’. Ze vertelde ons wat verhalen over hoe de mensen daar leefde en wat ‘the Rock’ voor hen betekend. Het was leuk om te horen maar onze Heppie had helaas en niet heel veel zin in en liet het werk vooral aan de vertaalster over.

Die nacht mochten we buiten slapen en met het risico op schoen-stelende-dingo’s en slangen! Er was er nog nooit iemand aan dood gegaan dus veilig genoeg om te doen, aldus de gids. ‘Once in a lifetime’, dacht ik, dus na zeker te weten dat de slangen me niet zouden aanvallen, mn ‘swag’ (een soort van grote, dikke slaapzak) gepakt en mezelf ingepakt naast het kampvuur. Gelukkig zag er nog een Duitser de lol ervan in, en was ik niet in m’n uppie. En wat was het gaaf!!! Ik heb die nacht zoveel sterren gezien!! Ok, ik hoorde in het begin wel echt alles (ik: hoorde je dat.. Wat was dat?’ Waarop die Duitser heel droog reageerde: ‘Nee hoor, ik hoorde niets hoor’)! Maar daarna vlotjes in slaap gevallen!

De laatste dag zijn we naar Kings Canyon gereden. Dit is een gebergte midden in de woenstijn. We hebben een wandeling bovenop de Canyon gemaakt, wat een super uitzicht gaf! Na een Ozzie-BBQ (kangaroevlees en camelenworstjes, hmmmmmm!), was het tijd om terug te touren naar Alice.

Vanuit Alice Springs ben ik doorgevlogen naar Cairns en vond ik het heerlijk om twee dagen bij de lagoon (het zwembad naast de zee, want in de zee kan je niet zwemmen vanwege de kwallen!) te liggen en te relaxen. Het was Australië-dag (een beetje vergelijkbaar met koniginnedag) en vanaf een afstandje zag je die Aussies met de minuut meer dronken worden! Cairns is een beetje de ‘party-town’ van Australië. Veel kroegen, restaurantjes en dronken mensen op straat. Het probleem van dronken Australiers is een beetje hetzelfde als het probleem van dronken Engelsen…. Juist ja, teveel bloot en overal van die schreeuwers op straat! Hmm, doe mij maar een gewoon terrasje dan.

Na twee dagen Cairns op naar Port Douglas om te gaan duiken op de Great Barrier Reef! Hier had ik al sinds het halen van mijn paddie, naar uitgekeken. Heel blij dat ik dat meteen de dag na aankomst heb gedaan. Het weer werd daarna alleen maar slechter er wilder namelijk en later zou er geen boot meer de haven uitgaan. Mijn plan was om 1 duikje te doen en de rest te snorkelen. Na 1 duik (die eigenlijk een beetje tegenviel) had ik de smaak zeker te pakken en wilde ik echt niet meer tussen die oma’s met mn snorkel het water in. Maar goed ook, want de tweede en derde duik waren zo ontzettend mooi! Het koraal maakt het een fantasiewereld met de meest rare vormen en kleuren. Heel bijzonder!!

De dagen na mijn duik, werd het duidelijk dat de oostkust van Australië zich op moest maken voor een cyclone. De eerste, Anthony, bleek mee te vallen. Inmiddels was ik verder naar beneden gezakt naar Airlie Beach om vanuit daar de Whitsunday Islands te gaan doen. In de bus werd al duidelijk dat dat er niet van zou komen. Cyclone nummer twee, Yasi, kwam rechtstreeks op Airlie Beach af en toen ik die avond naar 11 uur bussen aankwam daar, werd me meteen geadviseerd zo snel mogelijk weer te vertrekken. Nadat ik daar te horen kreeg, hoe groot dit ding was en had gezien dat de locals hun zaken sloten, ramen aftapten en hostals twee dagen later zouden dichtgaan, was ik bang genoeg gemaakt en ben ik de volgende dag meteen weer vertrokken. Rockhampton ligt nog zuidelijker en daar heb ik, samen met veel anderen mensen die waren ‘gevlucht’, woensdag bij de tv gezeten om te kijken wat er zou gebeuren met die cyclone. Geen gewonden of doden maar heel wat dorpen weggeblazen! Heftig om te zien hoor! En na de overstromingen van een paar weken geleden, was men bang dat de regen, die de cyclone met zich meebracht, weer alles onder water zou zetten. Wat later dus ook gebeurde in en rond Melbourne.

Voor mij werd het tijd om weg te gaan van al dit natuurgeweld en het tot nu toe ‘veilige’ Tasmanie op te zoeken. Had dit besloten omdat ik geen zin had om toeristje te spelen in een gebied wat nog zo aan het opruimen en opbouwen was na deze afgelopen weken.

En wat blijkt….. Tazzie RULES!!! Oftewel: ‘vakantieman, het is hier geweldig!!’ Ik ben nu al een paar dagen op ‘road-trip’ met twee andere Dutchies en we hebben het geweldig goed naar ons zin! Maar daar… de volgende keer weer meer over!

Lieve mensen, reizen is zo geweldig leuk! Als je ooit nog de kans krijgt om het te doen, is er vanaf mij kant maar een advies: DOEN!

Tot de volgende keer!

Veel liefs Marleen